« شهر باميان در بين كوهها واقعست و در ان مرد دهقانى حكم راند ، كه او را اسد و به فارسى شير گويند ، وى بر دست مزاحم بن بسطام در ايام منصور مسلمان شد ، و مزاحم دخترش را براى پسر خود محمد بن مزاحم بزنى گرفت . و هنگاميكه فضل بن يحيى ( برمكى ) به خراسان آمد ، پسر شير باميان حسن را در غوروند ( غوربند ) دريافت و بعد از انكه برو غالب آمد ، او را بر باميان بازگذاشت ، و باسم جدش شير باميان ناميد . » « 1 » باز همين اليعقوبى مىنويسد : « فضل بن يحيى بن خالد بن برمك در عهد رشيد در سال 176 ه بر خراسان والى شد ، وى ابراهيم بن جبريل را با لشكر زياد بر كابل سوق داد ، و با او ملوك و دهاقين طخارستان را نيز فرستاد ، و درين ملوك حسن شير باميان نيز بود . » « 2 » ازين روايت يعقوبى دو نفر از شيران باميان را مىشناسيم : نخست شير باميان كه در ايام منصور خليفهء عباسى ( 136 - 158 ه ) بر دست مزاحم بن بسطام مسلمان شد . دديگر حسن پسر او كه در حدود ( 176 ه ) بعد از پدر زندگى داشت . ازين اسناد تاريخى ميدانيم ، كه سلسلهء شيران باميان با تسلط اسلاف سبكتگين در حدود ( 347 ه ) قطع شده باشد ، زيرا در حوادث ما بعد نامى و نشانى ازين شاهان نيست ، و چنانچه گذشت در سنه ( 365 ه ) ابن حوقل باميان را منسوب بشير دانسته است ولى تصريحى به وجود شير در انجا ندارد . براى ترتيب سنوى سلسلهء شيران باميان به جدول مربوط اين فصل رجوع شود .

--> ( 1 ) - البلدان 51 ( 2 ) - البلدان 52